Çocuklarda Zaman Yönetimi Nasıl Öğretilir?

• “Beş dakika sonra çıkacağız diyorum ama hala hazırlanmadı.”
• “Bir etkinliğin ne kadar süreceğini kestiremiyor.”
• “Sabah hazırlanırken sürekli acele ediyoruz.”
• “Günlük programını anlatıyorum ama zamanını planlamakta zorlanıyor.”

Bu cümleler size tanıdık geliyorsa yalnız değilsiniz. Çocuklarda zaman yönetimi, yetişkinlere sıradan görünen ama gelişim sürecinde adım adım kazanılan bir beceridir. Saatin üzerindeki sayıları tanımak, beş dakikanın ne kadar sürdüğünü hissetmek ve bir işi o süre içinde bitirmek birbirinden farklı beceriler ister.

Çocukların günlük yaşamda karşılaştığı güçlükler her zaman ders başarısıyla sınırlı değildir. Bazı çocuklar bir işe ne kadar zaman ayırması gerektiğini anlamakta, yapılacak işleri güne yerleştirmekte ya da bir işin ne kadar süreceğini önceden tahmin etmekte zorlanır. Bu durum özellikle okul hazırlığı, ödev saati ve günlük sorumluluklar sırasında aileyi yorar.

Bu nedenle çocuğunuzun zamanı yönetmekte zorlandığını fark ettiğinizde yalnızca daha hızlı olmasını istemek yeterli olmaz. Bu yazıda zaman algısının nasıl geliştiğini, çocukların süreleri neden yanlış tahmin ettiğini, yaşa göre neler beklenebileceğini ve evde uygulayabileceğiniz somut adımları ele alıyoruz.

Zamanı Bilmek ile Zamanı Yönetmek Aynı Şey Değildir

Bir çocuk saati okuyabilir, günleri sıralayabilir ve sabah ile akşamı ayırt edebilir. Buna rağmen bu bilgileri günlük yaşamını düzenlemek için kullanmakta zorlanabilir. Örneğin saat 08.00’de okula çıkılması gerektiğini bilir ama giyinmenin, kahvaltının ve çantayı hazırlamanın toplam ne kadar süreceğini hesaplayamaz.

Çünkü çocuklarda zaman yönetimi yalnızca saat bilgisinden oluşmaz. Bir işin süresini tahmin etmek, yapılacakları sıralamak, başlangıç ve bitiş noktasını belirlemek ve gerektiğinde planı değiştirebilmek de bu becerinin parçalarıdır. Bu beceriler planlama, dikkat ve çalışma belleği gibi yürütücü işlevlerle (bir amaca ulaşmak için davranışı düzenleyen zihinsel beceriler) yakından ilişkilidir. Konunun bu boyutunu çocuklarda işe başlama güçlüğünü ele aldığımız yazıda ayrıntılı olarak bulabilirsiniz.

Tablonun sağ sütunundaki beceriler deneyimle, rehberlikle ve günlük yaşam içindeki tekrarlarla gelişir. Bu yüzden saati öğrenmiş bir çocuğun zamanı da kendiliğinden yöneteceğini beklemek gerçekçi olmaz.

Çocuklar Süreleri Neden Yanlış Tahmin Eder?

Çocukların zaman algısı yetişkinlerinkiyle aynı değildir. Bu durum çocuğun dikkatsiz ya da umursamaz olduğu anlamına gelmez ve öğrenme güçlüğü ile tembellik arasındaki farkı bilmek, davranışı doğru yorumlamanızı kolaylaştırır. Süre tahmini birkaç farklı nedenle şaşabilir.

Zaman algısı yaşla birlikte olgunlaşır

Zaman, görülebilen ya da dokunulabilen bir şey değildir. 7 ile 12 yaş arasındaki çocukları yetişkinlerle karşılaştıran bir çalışmada çocukların zaman algısı görevlerinde yetişkinlerden daha düşük doğruluk gösterdiği ve zaman algısının renk algısına göre daha yavaş geliştiği bulunmuştur (Üstün ve ark., 2019). Kısacası süreleri doğru hissetmek, ilkokul yıllarında hala gelişmekte olan bir beceridir.

İlgi duyduğu işte zaman kısalır, sıkıldığında uzar

Zaman algısı kişiden kişiye ve durumdan duruma değişir. Bu değişkenlikte dikkatin önemli bir payı vardır (Bahadırlı ve ark., 2013). Dikkat zamanın akışından başka bir işe kaydığında süreler olduğundan kısa algılanır ve araştırmalar bu etkinin küçük çocuklarda daha belirgin olduğunu gösterir (Hallez ve Vallier, 2025).

Bu yüzden oyun oynayan bir çocuk için yarım saat beş dakika gibi geçebilir. Sıkıldığı bir işte ise birkaç dakika çok uzun gelebilir. Çocuğunuz “daha yeni başladım” dediğinde çoğu zaman gerçekten öyle hissediyordur.

Görevin kaç adımdan oluştuğunu göremez

Çocuk bir işin hangi aşamalardan oluştuğunu henüz yeterince değerlendiremeyebilir. Örneğin çantasını hazırlamanın yalnızca defterleri içine koymak olmadığını, ertesi günün ders programına bakmak, gerekli malzemeleri bulmak ve eksikleri tamamlamak gerektiğini zamanla öğrenir. Adımları göremeyen çocuk işin süresini de küçük tahmin eder.

Bu durum birden fazla adım içeren sözlü talimatlarda da görülür. “Giyin, dişlerini fırçala, çantanı al” gibi zincirleme isteklerde bazı halkaların neden atlandığını yönerge takip güçlüğü yazımızda ele aldık.

Zamanın geçtiğini gösteren bir işaret yoktur

Yetişkinler saate bakmadan da zamanın aktığını iç saatleriyle izler. Çocukların bu iç saati henüz tam oturmamıştır ve çevrede zamanın geçtiğini gösteren somut bir işaret de çoğu zaman yoktur. Bu nedenle çocuğun süre tahminleri her zaman gerçekçi olmayabilir. Önemli olan bu tahminleri eleştirmek değil, gerçek deneyimlerle karşılaştırmasına yardımcı olmaktır.

Yaşa Göre Çocuklarda Zaman Yönetimi: Ne Beklenebilir?

Ailelerin en sık sorduğu sorulardan biri, çocuklarının bu konuda yaşıtlarının gerisinde olup olmadığıdır. Aşağıdaki tablo genel bir çerçeve sunar. Her çocuğun gelişim hızı farklıdır, bu nedenle tablo bir ölçüt değil bir yön göstergesidir.

Çocuklarda zaman yönetimi açısından tablodaki beklentilerin belirgin biçimde gerisinde kalan ve bu durumu farklı ortamlarda sürdüren bir çocukta konuya daha yakından bakmak gerekir. Saati okumayı ve süre hesaplamayı öğrenmekte zorlanan çocuklarda ise sayı ve ölçme becerileri de değerlendirilmelidir. Bu konuda diskalkuli desteğini anlattığımız sayfa fikir verebilir.

Zaman Yönetimi Güçlüğü ve Öğrenme Farklılıkları

Çocuklarda zaman yönetimi güçlüğü tek başına bir öğrenme güçlüğü işareti değildir. Bununla birlikte bazı öğrenme farklılıklarında zamanla ilgili güçlükler daha sık görülür. Genel çerçeveyi görmek isteyenler için öğrenme güçlüğünün tanımı ve türleri iyi bir başlangıç noktasıdır.

İngiliz Disleksi Derneği (British Dyslexia Association), ilkokul çağında disleksiyi düşündürebilecek işaretler arasında saati öğrenmekte zorlanmayı, zamanı takip etmekte ve kişisel düzeni sağlamakta güçlüğü sayar. Haftanın günlerini ve ayları sırayla hatırlamakta zorlanmak ve dün, bugün, yarın kavramlarını karıştırmak da bu listededir. Bu işaretler tek başına bir anlam taşımaz, okuma ve yazmadaki güçlüklerle birlikte değerlendirildiğinde önem kazanır. Disleksi belirtilerini yaşa göre anlattığımız sayfa bu açıdan yol gösterebilir.

Dikkat tarafında da benzer bir bağlantı vardır. Disleksi ve dikkat güçlüğü belirtileri olan çocukları karşılaştıran bir çalışmada, süre tahmini ve süre ayırt etme güçlüklerinin daha çok dikkat belirtileriyle ilişkili olduğu görülmüştür (Gooch, Snowling ve Hulme, 2011). Bu nedenle zamanla ilgili zorlanmalarda disleksi ile dikkat eksikliği arasındaki farkı bilmek önemlidir. Derste de zamanın nasıl geçtiğini fark etmeyen bir çocukta derste dalıp gitmenin olası nedenlerine bakmak yararlı olur.

Çalışma belleğinde zorlanan bir çocuk da “Önce dişini fırçala, sonra çantanı kontrol et” gibi sıralı adımları akılda tutmakta güçlük çeker. Unutkanlık ile çalışma belleği arasındaki ilişkiyi anlattığımız yazı bu noktada tamamlayıcı olur.

Son satır önemli bir hatırlatmadır. Bazı çocuklar zamanı yönetemediği için değil, okulda zorlandığı için sabahları yavaşlar. Bu tablo size tanıdık geliyorsa okula gitmek istemeyen çocuklarda asıl nedeni ele aldığımız yazıya göz atabilirsiniz.

Evde Çocuklarda Zaman Yönetimi Nasıl Desteklenir?

Zaman yönetimini öğretmek için karmaşık programlar hazırlamak ya da çocuğun bütün gününü dakika dakika planlamak gerekmez. Günlük rutinler bu becerinin gelişmesi için doğal fırsatlar sunar. Aşağıdaki altı yöntemi aynı anda değil, birer ikişer deneyerek ilerlemek daha sürdürülebilir olur.

1. Süreyi önce tahmin ettirin, sonra birlikte ölçün

Bir işe başlamadan önce çocuğunuza “Sence odanı toplamak ne kadar sürer?” diye sorun. Ardından işin gerçek süresini birlikte ölçün. Buradaki amaç tahminin doğru olup olmadığını puanlamak değil, çocuğun süre ile deneyim arasında bağ kurmasını sağlamaktır.

Tahminleri ve gerçek süreleri bir hafta boyunca küçük bir tabloya yazabilirsiniz. Birkaç gün sonra çocuğunuz kendi tahminlerinin nerede şaştığını kendisi fark etmeye başlar. Bu küçük tablo, çocuklarda zaman yönetimi becerisinin temelini oluşturan süre hissini somut hale getirir.

2. Günlük işleri küçük aşamalara ayırın

Sabah hazırlığı tek bir görev gibi görünse de birçok adımdan oluşur. Kıyafetleri giymek, kahvaltı yapmak ve çantayı kontrol etmek ayrı aşamalar olarak ele alındığında süreç çocuk için daha anlaşılır hale gelir. Adımları resimli kartlarla ya da kısa bir listeyle kapının yanına asmak, sürekli hatırlatma ihtiyacını da azaltır.

Listeyi ilk haftalarda birlikte takip edip zamanla desteği azaltmak önemlidir. Bu geçişin nasıl planlanacağını desteği kademeli azaltma planını anlattığımız yazıda bulabilirsiniz.

3. Zamanı görünür kılın

Henüz saati rahat kullanamayan çocuklar için görsel zamanlayıcılar, bir sürenin ne kadarının geçtiğini somutlaştırır. Kalan sürenin renkli bir alanla küçüldüğü zamanlayıcılar ya da kum saatleri bu iş için uygundur.

Araştırmalar bu araçların yalnızca süreyi göstermekle kalmadığını düşündürür. 7 ile 9 yaş arası çocuklarla yapılan bir çalışmada, süre sınırı varken zamanlayıcı görünmediğinde çocukların daha düşük performans gösterdiği, görünür bir zamanlayıcının ise kaygıyı azalttığı görülmüştür (Hallez ve Rebecchi, 2024). Aynı ekibin sonraki çalışmasında görünür zamanlayıcı, görev öncesi kaygıyı ve görevden kopma davranışlarını azaltmış, matematik puanlarında ise anlamlı bir fark yaratmamıştır (Hallez ve Vallier, 2025).

Bu sonuçlar önemli bir noktayı hatırlatır. Zamanlayıcı çocuğu hızlandırmak için değil, süreyi anlamasını kolaylaştırmak için vardır. Aynı çalışmada bazı çocukların zamanlayıcıya hiç bakmadığı, bazılarının ise çok sık baktığı görülmüştür. Bu yüzden çocuğunuzun araca nasıl tepki verdiğini gözlemleyin ve baskıya dönüşüyorsa kullanımını gözden geçirin.

4. Süreleri tanıdık deneyimlerle anlatın

“On beş dakika” ifadesi çocuk için soyut kalabilir. Bunun yerine süreleri bildiği deneyimlerle eşleştirin. Beş dakika aşağı yukarı bir iki şarkı, on beş dakika kısa bir çizgi film bölümü, yarım saat ise bir ders saatinden biraz kısa bir süredir.

Zamanla çocuğunuz “Çantamı hazırlamak iki şarkı sürüyor” gibi kendi ölçülerini kurmaya başlar. Bu kişisel ölçüler, saat okumayı tam öğrenmemiş çocuklarda bile işe yarar.

5. Geriye doğru planlamayı birlikte deneyin

Çocuklar genellikle “şimdi”den ileriye doğru düşünür ve bir işe ne zaman başlaması gerektiğini göremez. Geriye doğru planlamada ise bitiş saatinden başlanır: “Saat 08.00’de evden çıkacağız. Ondan önce neler yapmamız gerekiyor ve her biri ne kadar sürüyor?” Bu yöntemin sabah hazırlığına nasıl uygulanacağını aşağıdaki örnekte bulabilirsiniz.

Aynı mantık ödevler için de kullanılabilir. Cuma günü teslim edilecek bir proje için çarşamba ve perşembe akşamlarına hangi adımların düşeceğini takvimde birlikte işaretlemek, son gece telaşını azaltır. Ders çalışma bloklarını planlarken sınıf düzeyine göre çalışma sürelerini paylaştığımız rehber de yardımcı olabilir.

6. Planı birlikte değerlendirin

Bir iş beklenenden uzun sürdüğünde çocuğa kızmak yerine neyin zaman aldığını konuşun. “Bugün hazırlanmak neden daha uzun sürdü?” ya da “Yarın işimizi kolaylaştırmak için neyi önceden hazırlayabiliriz?” gibi sorular, çocuğun kendi deneyiminden öğrenmesine yardımcı olur.

Bu konuşmalarda suçlama yerine merak dili kullanmak önemlidir. Sürekli eleştiri alan çocuklar zamanla planlamayı değil, denemeyi bırakır. Başarısızlık korkusunun öğrenmeye etkisini anlattığımız yazı bu döngüyü daha ayrıntılı açıklar.

Sabah Hazırlığı İçin Geriye Doğru Plan: Örnek Bir Akış

Sabahları sürekli acele ediyorsanız sorun çoğu zaman çocuğun yavaşlığı değil, adımların görünmemesidir. Sabah hazırlığı, çocuklarda zaman yönetimi becerisini günlük hayatta çalıştırmanın en doğal yoludur. Aşağıdaki örnekte okula çıkış saati 08.00 kabul edilmiş ve her adım bu saatten geriye doğru yerleştirilmiştir. Süreleri, birinci yöntemde ölçtüğünüz kendi sürelerinize göre değiştirebilirsiniz.

Bu tabloyu çocuğunuzla birlikte hazırlamanız, onun kendi sürelerini görmesini sağlar. İlk haftalarda adımları siz hatırlatırsınız, zamanla yalnızca “Şu an hangi adımdayız?” diye sormanız yeterli olur. Akşam yapılacak beş dakikalık bir hazırlık ise ertesi sabahı belirgin biçimde rahatlatır.

Her Etkinliği Süreyle Sınırlandırmak Doğru mu?

Zamanlayıcılar ve programlar birçok çocuk için yararlıdır. Ancak her işi bir yarışa dönüştürmek ya da çocuğun sürekli saate bakmasını istemek zamanla gereksiz bir baskı oluşturur. Özellikle yeni bir beceri öğrenirken yalnızca işin ne kadar sürede bittiğine değil, nasıl yapıldığına da bakmak gerekir.

Çocuklarda zaman yönetimi desteğinin amacı, çocuğun her işi olabildiğince hızlı yapması değil, zamanını daha gerçekçi planlaması ve günlük sorumluluklarını giderek daha bağımsız yerine getirmesidir. Hız beklentisi kardeşle ya da arkadaşla kıyaslamaya dönüştüğünde ise kaygı artar. Akran kıyaslamasının çocuk üzerindeki etkisini ele aldığımız yazı bu konuda yol gösterici olabilir.

Kullandığınız cümleler de baskının dozunu belirler. Aynı niyetle kurulan iki farklı cümle, çocukta çok farklı bir etki bırakabilir.

Süre baskısının ödev saatine taşındığını ve çocuğunuzun masaya oturmadan gerildiğini fark ediyorsanız ders çalışma kaygısının nasıl bir döngüye dönüştüğünü okuyabilirsiniz. Destekleyici dil için daha fazla örneği ise öğrenme farklılığı olan çocuğa yaklaşım rehberimizde bulabilirsiniz.

Ne Zaman Daha Yakından Değerlendirilmeli?

Zamanı yönetmekte zaman zaman zorlanmak çocukluk döneminde sık görülür. Bununla birlikte çocuklarda zaman yönetimi güçlüğü aşağıdaki durumların birkaçıyla birlikte ve uzun süredir görülüyorsa daha ayrıntılı bir değerlendirme yararlı olabilir.

• Güçlük okulda, evde ve etkinliklerde, yani farklı ortamlarda sürüyorsa
• Yaşıtlarının rahatlıkla yaptığı günlük rutinlerde sürekli yetişkin desteğine ihtiyaç duyuyorsa
• Haftanın günlerini, ayları ya da günün bölümlerini yaşına göre belirgin biçimde karıştırıyorsa
• Zamanla ilgili güçlüğe okuma, yazma ya da matematikte zorlanma eşlik ediyorsa
• Ödevleri, gösterdiği çabaya rağmen akranlarına göre çok daha uzun sürüyorsa
• Süre sınırı olan durumlarda belirgin kaygı yaşıyorsa

Değerlendirmede çocuğun gelişim düzeyi, günlük rutinleri, planlama becerileri ve zorlandığı durumların özellikleri birlikte ele alınmalıdır. Tek bir davranıştan hareketle herhangi bir tanıya ulaşmak doğru değildir. Ödevlerin uzun sürmesinin ardında zaman yönetimi değil yazma hızı da olabilir, bu durumda yavaş yazmanın ödev süresine etkisini ayrıca inceleyebilirsiniz.

Çocuklarda zaman yönetimi alanındaki ilerlemeyi izlemek için notlara değil küçük göstergelere bakmak daha erken sinyal verir. Sabah kaç hatırlatma gerekti, tahminler gerçeğe ne kadar yaklaştı, plan aksadığında çocuk ne yaptı? Bu tür göstergeleri düzenli izlemek isteyen aileler için süreç odaklı gelişim takibi rehberimiz pratik bir çerçeve sunar.

Eğitim Evde’de Günlük Yaşam Becerilerine Destek

Eğitim Evde’de çocukların gelişimini değerlendirirken yalnızca ders başarısına değil, öğrenmeyi ve günlük yaşamı destekleyen becerilere de bakılır. Çocuklarda zaman yönetimi ve günlük işleri düzenleme konusunda zorlanma görüldüğünde görsel planlar, aşamalı rutinler ve bireysel ihtiyaçlara uygun uygulamalar kullanılabilir. Tüm destek başlıklarını öğrenme güçlüğü destek alanlarımız sayfasında bulabilirsiniz.

Her çocuğun aynı yöntemle ilerlemesi beklenmez. Önemli olan çocuğun mevcut becerilerini anlamak, gerçekçi hedefler belirlemek ve bağımsızlığını zaman içinde desteklemektir. Çalışmalar, çocuğun düzeyine göre kurgulanan bireysel eğitim programımız çerçevesinde yürütülür. Dikkat ve hatırlama tarafında yoğunlaşan ihtiyaçlar için hafıza ve bellek geliştirme çalışmalarımızı, okul öncesi ve ilk sınıflar için ise erken müdahale programımızı inceleyebilirsiniz.

Unutmayın: Çocuklarda zaman yönetimi yalnızca saate bakmayı öğrenmek değildir. Çocuğun kendi gününü anlamlandırması, işlerini planlaması ve sorumluluklarını giderek daha bağımsız biçimde yerine getirmesi için gereken önemli bir beceridir.

Sıkça Sorulan Sorular

Çocuklarda zaman kavramı ne zaman gelişir?

Zaman kavramı tek seferde değil, yıllara yayılarak gelişir. Okul öncesinde önce ve sonra, sabah ve akşam gibi kavramlar günlük olaylarla anlam kazanır. İlkokulun ilk yıllarında dün, bugün ve yarın, haftanın günleri ve saat okuma oturur. Süreleri doğru tahmin etmek ve uzun işleri planlamak ise ilkokul boyunca ve sonrasında gelişmeye devam eder.

Çocuğum saati okuyabiliyor ama yine de hep geç kalıyor, neden?

Saati okumak zamanı bilmektir, zamanında hazır olmak ise zamanı yönetmektir. Çocuğunuz saatin kaç olduğunu bilse de giyinme ve kahvaltı gibi adımların toplamda ne kadar süreceğini tahmin etmekte zorlanıyor olabilir. Süreleri birlikte ölçmek ve çıkış saatinden geriye doğru bir plan yapmak bu açığı kapatmaya yardımcı olur.

Çocuğa zaman kavramı nasıl öğretilir?

En etkili yol, zamanı günlük yaşamın içinde somut hale getirmektir. Rutinleri aynı sırayla yaşatmak, “yemekten sonra” gibi olaya bağlı ifadeler kullanmak, takvimde önemli günleri işaretlemek ve süreleri şarkı ya da çizgi film gibi tanıdık deneyimlerle eşleştirmek işe yarar. Bir işe başlamadan önce süresini tahmin ettirip ardından birlikte ölçmek de süre hissini geliştirir.

Görsel zamanlayıcı her çocuk için uygun mu?

Görsel zamanlayıcılar birçok çocukta süreyi somutlaştırır ve süre baskısının yarattığı kaygıyı azaltabilir. Ancak her çocuk araca aynı tepkiyi vermez. Bazı çocuklar zamanlayıcıya hiç bakmazken bazıları sürekli bakarak işinden kopabilir. Çocuğunuzun tepkisini gözlemleyin ve zamanlayıcı bir baskı aracına dönüşüyorsa kullanımını yeniden düzenleyin.

Sabahları sürekli acele ediyoruz, ne yapabilirim?

Önce sabah adımlarının her birinin gerçekte ne kadar sürdüğünü birkaç gün boyunca ölçün. Ardından okula çıkış saatinden geriye doğru bir akış hazırlayın ve kıyafet, çanta gibi hazırlıkları akşama taşıyın. Adımları görsel bir listeyle kapının yanına asmak, sabah verilen hatırlatmaların sayısını da azaltır.

Zaman yönetimi güçlüğü öğrenme güçlüğü belirtisi midir?

Tek başına değildir. Zamanı yönetmekte zorlanmak çocukluk döneminde sık görülür ve çoğu çocukta deneyimle gelişir. Bununla birlikte disleksi, diskalkuli ya da dikkat güçlüğü yaşayan çocuklarda zamanla ilgili zorlanmalar daha sık görülebilir. Güçlük farklı ortamlarda sürüyor ve okuma, yazma ya da matematikteki zorlanmalarla birlikte görülüyorsa kapsamlı bir değerlendirme yararlı olur.

Kaynaklar

1. Bahadırlı, N. B., Tutuğ, C., Ceviz, H. ve Çalıyurt, O. (2013). Zaman algısı ve psikiyatrik bozukluklar. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 5(3), 355-377. DergiPark
2. British Dyslexia Association (t.y.). Signs of dyslexia (Primary school age). Sayfaya git
3. Gooch, D., Snowling, M. ve Hulme, C. (2011). Time perception, phonological skills and executive function in children with dyslexia and/or ADHD symptoms. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 52(2), 195-203. Makaleye git
4. Hallez, Q. ve Rebecchi, K. (2024). Evaluation and time constraint: Impact of time processing on mathematical performance. The Journal of Experimental Education. Makaleye git
5. Hallez, Q. ve Vallier, V. (2025). Time on their side: How visual timers affect anticipatory anxiety, performance, and on-task behavior in elementary math assessments. European Journal of Investigation in Health, Psychology and Education, 15(12), 243. Makaleye git
6. Üstün, S., Akın, M., Akın, F. A., Tokgönül, S. ve Çiçek, M. (2019). Çocuk ve yetişkinlerde zaman ve renk algısının değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 72(2), 121-126. DergiPark

Bu yazı, çocuklarda zaman yönetimi konusunda zorlanan çocukların ailelerini bilgilendirmek amacıyla hazırlanmıştır ve bireysel bir değerlendirmenin yerini tutmaz.